-
61 obverto
ob-verto, ti, sum, 3, v. a.I.To turn [p. 1249] towards or against, to direct towards any thing (not in Cic. or Cæs.): cujus ob os Graii ora obvertebant sua, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 18, 39; also ap. Cic. Fam. 9, 26, 2:II.mihi cornua,
Plaut. Ps. 4, 3, 3:arcūs in aliquem,
Ov. M. 12, 605:fenestras in aquilonem,
Plin. 14, 21, 27, § 133:pelago proras,
Verg. A. 6, 3;without pelago: cornua velatarum obvertimus antennarum,
direct, id. ib. 3, 549: obstantes dum vult obvertere remos, to turn against (the water), to play, Ov. M. 3, 676:ordines ad clamorem,
Liv. 27, 18.—Mid., to turn one's self to or towards, turn to any thing:A.obvertor ad undas,
Ov. H. 19, 191.—Hence, obversus, a, um, P. a., turned towards or against, directed towards.Lit.:B.faciemque obversus in agmen utrumque,
Ov. M. 12, 467:ad matrem,
Tac. A. 4, 54:domicilia (apium) ad orientem,
Col. 9, 7, 5;for which: frons (ornithonis) orienti,
id. 8, 3, 1:Caucasus quā soli est obversus,
Sol. 65.—With simple acc.:obversus orientem,
App. M. 2, p. 127; cf.:profligatis obversis,
the opponents, enemy, Tac. A. 12, 14.—Trop., turned towards, inclined to, engaged in:ad sanguinem, et caedes,
Tac. H. 3, 83:obversi militum studiis,
id. ib. 3, 11. -
62 offendo
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
63 offensa
I.Lit. (very rare):II.donec cerussae similis fiat, nulla dentium offensa,
and does not grit against the teeth, Plin. 34, 10, 22, § 104:sine offensis fricantium,
id. 35, 15, 52, § 184.—Trop.A.Offence, disfavor, displeasure, hatred; enmity:2.quin magnā in offensā sim apud Pompeium,
Cic. Att. 9, 2, a, 2: quod offensae fuerit in istā cunctatione, te subisse, to incur hatred, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16, 2:gravissimam contrahere,
to fall into disgrace, Suet. Vesp. 4:offensam meruisse,
Ov. P. 4, 1, 16:habere,
to cause hatred, Quint. 9, 2, 72:ne minus gratiae quam offensae mereamur,
id. 4, 2, 39:sinceri et sine offensā in diem Christi,
Vulg. Phil. 1, 10.—An offending against or violating a law, an offence, crime (mostly in jurid. Lat.):B.offensa edicti,
Dig. 3, 1, 6:levis offensae contrahere culpam, Cod. Th. 4, 11, 1: sub quālibet culpae aut erroris offensā,
ib. 6, 10, 1:offensae veteris reus atque tacendae,
Juv. 4, 105.—An injury received, an offence, affront, wrong (perh. only since the Aug. per.):2.gustus,
Col. 12, 21, 6:offensas vindicet ense suas,
Ov. Tr. 3, 8, 40:in offensis exorabilis,
Vell. 2, 29, 4:per ejusmodi offensas emetiendum est confragosum hoc iter,
Sen. Ep. 18, 4, 2.—Of a state of injury, a complaint, inconvenience, indisposition:sine offensā corporis animique,
Petr. 131:si quid offensae in cenā sensit,
indisposition, Cels. 1, 6; Sen. Ep. 7, 1; cf. in plur., id. Tranq. An. 2, 1. -
64 offensum
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
65 perduellio
perdŭellĭo, ōnis, f. [perduellis].I.Hostile conduct against one's country, treason, whether consisting of an attempt against the state, its institutions, and chief ruler, or of union with a foreign enemy, desertion, etc. (class.):* II.qui perduellionis reus est, hostili animo adversus rempublicam vel principem animatus est,
Dig. 48, 4, 11; Cic. Pis. 2, 4:(Clodius) actionem perduellionis intenderat (for causing the execution of the Catilinarians who were Roman citizens),
id. Mil. 14, 36:perduellionis judicium,
id. Rab. Perd. 3, 10: tum Sempronius, perduellionis se judicare Cn. Fulvio dixit, that he accused Fulvius of high-treason (for allowing himself to be defeated), Liv. 26, 3:duumviros, qui Horatio perduellionem judicent, secundum legem facio (for killing his sister, which was regarded as a usurpation of the prerogative of punishment, and hence as a crime against the state),
Liv. 1, 26:diem perduellionis alicui dicere,
Suet. Caes. 12; cf. Liv. 43, 16; Val. Max. 6, 5, 3.—Transf., concr., a ( foreign) enemy of one's country, a public enemy; for the usual hostis (censured as a bombastic expression), Auct. Her. 4, 10, 15; cf. Amm. 21, 16, 10. -
66 perstringo
per-stringo, nxi, ctum, 3, v. a.I.To bind tightly together; to draw together, draw up, contract:II.vitem,
Cato, R. R. 32:stomachus nimio rigore perstrictus,
Veg. Vet. 3, 53; Grat. Cyneg. 296.—To graze, graze against a thing.A.Lit.:2.femur,
Verg. A. 10, 344:solum aratro,
to plough slightly, Cic. Agr. 2, 25:portam vomere,
to graze against, id. Phil. 2, 40 dub. (al. praestr-).—Transf., To blunt by grazing against, to make dull, to dull:B.minaci murmure aures,
to stun, deafen, Hor. C. 2, 1, 18:juvenem multo perstringunt lumine,
Stat. Th. 5, 666 (but for perstringere oculos, aciem, etc., cf. praestringo).—Trop.1.To seize:2.horror ingens spectantes perstringit,
Liv. 1, 25; Val. Fl. 7, 81; cf. id. 7, 194.—In partic.a.To touch or wound slightly with words; to blame, censure, reprimand, reprove (class.):b.alicujus voluntatem asperioribus facetiis,
Cic. Planc. 14, 33:aliquem vocis libertate,
id. Sest. 6, 14:aliquem suspicione,
id. Sull. 16, 46:aliquem oblique,
Tac. A. 5, 11:cultum habitumque alicujus lenibus verbis,
id. ib. 2, 59:modice perstricti,
id. ib. 4, 17:ad perstringendos mulcendosque militum animos,
id. H. 1, 85.—In speaking, to touch slightly, to glance over, to narrate briefly:leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem,
Cic. Rosc. Am. 32, 91:quod meis omnibus litteris in Pompeianā laude perstrictus est (Crassus),
belittled, slighted, id. Att. 1, 14, 3:perquam breviter perstringere atque attingere,
id. de Or. 2, 49, 201:celeriter perstringere reliquum vitae cursum,
id. Phil. 2, 19, 47:summatim,
Vulg. Dan. 7, 1. -
67 praecaveo
prae-căvĕo, cāvi, cautum, 2, v. a. and n., to guard against beforehand.I.Act., to guard against, seek to avert, obviate, or prevent (class.;II.syn. provideo): illud praecavendum est mihi,
Plaut. Men. 5, 2, 107:peccata, quae difficillime praecaventur,
Cic. Rosc. Am. 40, 116:quod a me ita praecautum atque ita provisum est,
id. Att. 2, 1, 6:ita mihi res tota provisa atque praecauta est, ut, etc.,
id. Verr. 2, 4, 42, § 91:venena,
Suet. Calig. 23:injurias,
Gell. 7, 3, 41:malam diem,
Vulg. Eccl. 7, 15.—Neutr., to take care or heed, to use precaution, to be on one's guard, to beware (class.): ferae, quibus abest ad praecavendum intellegendi astutia, Pac. ap. Cic. Fin. 5, 11, 31 (Trag. Rel. p. 103 Rib.); Plaut. Truc. 2, 5, 21:providentem ante et praecaventem,
Cic. Planc. 22, 53:praecaventibus fatis,
Vell. 2, 12, 1:ab insidiis,
to guard against, Liv. 9, 17.— With ne:id ne accideret, magnopere sibi praecavendum Caesar existimabat,
Caes. B. G. 1, 38, 2; cf.:satis undique provisum atque praecautum est, ne, etc.,
Liv. 36, 17, 12:cum videtur praecaveri potuisse, si provisum esset,
Cic. Tusc. 3, 22, 52; cf. id. Inv. 2, 32, 99.—With dat., to provide for, take precautions for one's safety:sibi,
Ter. And. 3, 5, 18.—In part. perf.:sed praecauto'st opus, ne, etc.,
there is need of caution, Plaut. Merc. 2, 2, 61. -
68 repugno
rĕ-pugno, āvi, ātum, 1, v. n., to fight against, oppose; to make resistance, resist, defend one ' s self (class.; syn.: adversor, resisto, renitor).I.Lit.:II. (α).nostri primo integris viribus fortiter repugnare,
Caes. B. G. 3, 4;so in milit. lang.: repugnantes noctem diemque obsident,
id. ib. 7, 42; id. B. C. 3, 67 fin.; cic. Verr. 2, 5, 35, § 91; Pompei. ap. Cic. Att. 8, 12, C, §§1 and 3: in repugnando telis obruta est,
Liv. 29, 33; Verg. A. 11, 749:oppidanis non repugnantibus,
Just. 12, 7, 8.—Absol.:(β).catuli pantherarum unguibus ac pedibus morsuque repugnant,
Lucr. 5, 1037; cf.:de praedā (volucres),
id. 5, 1082:Catone acerrime repugnante,
Caes. B. C. 1, 32:consules neque concedebant neque valde repugnabant,
Cic. Fam. 1, 2, 2; cf. id. Ac. 2, 13, 41:haec bene dicuntur, nec ego repugno,
id. Fin. 2, 28, 90:adversante et repugnante naturā,
id. Off. 1, 31, 110; so (with adversari) id. ib. 3, 19, 78; id. de Or. 2, 44, 187;with resistere,
Hirt. B. G. 8, 22 fin.:nec ego repugno: sed inter sese ipsa pugnant,
Cic. Fin. 2, 28, 90.—With dat.:(γ).ego omnibus meis opibus... repugnarim et restiterim crudelitati,
Cic. Rab. Perd. 5, 15:fortunae (with obsistere),
id. Fin. 4, 7, 17:fratri tuo (preceded by resistere fratri tuo),
id. Fam. 5, 2, 10:his perturbationibus,
id. Tusc. 3, 11, 25:dictis,
Ov. M. 2, 103:amori,
id. ib. 10, 319:patronis,
Quint. 6, 1, 38:historiae cuidam tamquam vanae,
id. 1, 8, 20:cui in ullā re,
Plin. Ep. 8, 6, 12; cf.:tibi in hoc uno,
id. ib. 7, 14, 2:alicujus voluntati,
id. ib. 8, 6, 10:precibus,
Sen. Med. 294:his omnibus rebus unum repugnabat, quod, etc.,
one consideration opposed itself, Caes. B. G. 1, 19.—Other constructions:B.resistere et repugnare contra veritatem non audet,
Cic. Rosc. Com. 17, 51:circa quae si is, qui instituetur, non repugnaverit, etc.,
i. e. shows himself not indocile, Quint. 8, prooem. § 5.— Poet., with ne:si quis, ne fias nostra, repugnat,
Ov. H. 20, 121; Col. 7, 10, 7 (al. ut).—With obj.-clause:mulier prohibet se concipere atque repugnat,
and opposes it, Lucr. 4, 1269; 1088:amare repugno Illum, quem fieri vix puto posse meum,
Ov. H. 17, 137; cf. once in pass.:et a vobis diversitas defendenda est, sicuti et a nobis repugnanda,
to be opposed, Tert. adv. Marc. 3, 16 fin. —In partic.1.To oppose with words, advise against, object:2.cum id censuisset Cassius, Brutus repugnaverat,
Vell. 2, 58, 2.—To hinder, be in the way:3.sed syllaba contumax repugnas,
Mart. 9, 11, 12:repugnat invidia furiosa,
Vop. Prob. 22.—To oppose from natural incongruity, i. e. to disagree with, be contrary to; of several things compared together, to be contradictory, inconsistent, incompatible, repugnant (so mostly only in Cic.):quidquid antecedit quamque rem, id cohaeret cum re necessario: et quicquid repugnat id ejusmodi est, ut cohaerere numquam possit,
Cic. Top. 12, 53:simulatio amicitiae repugnat maxime,
id. Lael. 25, 92:sed haec inter se quam repugnent, plerique non vident,
id. Tusc. 3, 29, 72; so,inter se,
id. N. D. 1, 12, 30; Quint. 1, 5, 65:repugnat recte accipere et invitum reddere,
Cic. Top. 4, 21; cf.:nam illud vehementer repugnat, eundem et beatum esse et multis malis oppressum. Haec quomodo conveniant, non sane intellego,
id. Fin. 5, 26, 77:sensus moresque repugnant,
Hor. S. 1, 3, 97.— Hence, rĕpugnans, antis, P. a. (acc. to II. B.), contrary, opposed, repugnant; comp.: quo quid repugnantius dici possit, non video, Lact. Ira Dei, 9.— As subst.: rĕpugnantĭa, ĭum, n.; in rhet., contradictions (syn. contraria):locus ex repugnantibus,
Cic. de Or. 2, 40, 170; id. Top. 4, 19; 12, 53; Quint. 5, 8, 5; 5, 10, 2; 5, 11, 31; 6, 3, 66.— Adv.: rĕpugnanter (acc. to repugno, II. A.), unwillingly, with repugnance (very rare):aliquid patienter accipere, non repugnanter,
Cic. Lael. 25, 91; Amm. 20, 8, 4. -
69 veto
vĕto, ŭi, ĭtum, 1 (old form vŏto:I.votes,
Plaut. Trin. 2, 4, 56:votitus,
id. As. 4, 1, 44; cf. Non. 45, 4; perf. ( poet. and late Lat.) vetavit, Pers. 5, 90:vetati sunt,
Vulg. Act. 16, 6), v. a. [etym. dub.], not to suffer a thing to take place, not to permit, to advise against, oppose, forbid, prohibit a thing; and, with a personal object, not to permit one to do a thing, to prevent or hinder him from doing it, not to grant, to forbid him a thing, etc. (syn.: interdico, inhibeo); constr. most freq. with acc. and inf., less freq. with the simple inf., the simple acc., with ut, ne, or the simple subj., or absol.In gen.a.With acc. and inf.:b.lex peregrinum vetat in murum ascendere,
Cic. de Or. 2, 24, 100; cf.:quae (lex naturae) vetat ullam rem esse cujusquam, nisi ejus, qui tractare et uti sciat,
id. Rep. 1, 17, 27:ab opere legatos Caesar discedere vetuerat,
Caes. B. G. 2, 20:rationes a te collectae vetabant, me rei publicae penitus diffidere,
Cic. Fam. 5, 13, 3:ridentem dicere verum Quid vetat?
Hor. S. 1, 1, 25:non me ulla vetabunt Frigora Parthenios canibus circumdare saltus,
Verg. E. 10, 56:hos vetuit me numerare timor,
Prop. 2, 29 (3, 27), 4;2, 32 (3, 30), 8: cum leges duo ex unā familiā non solum magistratus creari vetarent, sed, etc.,
Caes. B. G. 7, 33:castra... vallo muniri vetuit,
id. B. C. 1, 41:quae (lex) de capite civis Romani nisi comitiis centuriatis statui vetaret,
Cic. Rep. 2, 36, 61.— Pass.:cum equites Romani flere pro me edictis vetarentur,
Cic. Red. Quir. 5, 13:sterni vetabere terrā,
Luc. 4, 647:Nolani muros portasque adire vetiti,
Liv. 23, 16, 9:redemptoribus vetitis frumentum parare,
id. 34, 9, 12:ut a praefecto morum Hasdrubal cum eo vetaretur esse,
Nep. Ham. 3, 2; Luc. 6, 470; 7, 371.—With ut, ne, or the simple subj. ( poet.):c.sive jubebat, Ut faceret quid, Sive vetabat,
Hor. S. 1, 4, 124:edicto vetuit, ne quis se praeter Apellen Pingeret,
id. Ep. 2, 1, 239; id. S. 2, 3, 187:vetabo, qui Cereris sacrum Vulgarit arcanae, sub isdem Sit trabibus,
id. C. 3, 2, 26; Tib. 2, 6, 36.—With quin (ante- and postclass. and rare):d.nemo hinc prohibet nec votat, Quin quod palam'st venale, emas,
Plaut. Curc. 1, 1, 33; Sen. Contr. 1, praef. 17.—With quominus (rare):e.at haec (sapientiā) nullā re, quo minus se exerceat, vetari potest,
Sen. Ep. 95, 8.—With inf. ( poet.):f.tabulae peccare vetantes,
Hor. Ep. 2, 1, 23:nec laevus vetet ire picus,
id. C. 3, 27, 15:unde proferre pedem pudor vetet,
id. A. P. 135; cf. id. C. 1, 6, 10; Mart. 6, 91, 1: quid vetat? with a foll. inf., Hor. S. 1, 10, 56; Ov. Am. 3, 7, 35; id. F. 1, 295.— Impers.:ait esse vetitum intro ad eram accedere,
Ter. Phorm. 5, 6 (7), 24.—With acc.(α).Of the thing:(β).quia bella vetabat,
Verg. A. 2, 84:nec majora veto,
Ov. F. 2, 541: quid jubeatve vetetve, id. M. [p. 1983] 11, 493:iter mediis natura vetabat Syrtibus,
Luc. 9, 301:tristia damna vetabo,
Stat. S. 3, 1, 173: Val. Fl. 8, 304:solem vetuit Delia tardior,
Sen. Herc. Oet. 150:quercus Phoebum vetat,
keeps off, id. ib. 1624.— Pass.:fossam praeduxit, quā incerta Oceani vetarentur,
Tac. A. 11, 20:(ludere) vetitā legibus aleā,
Hor. C. 3, 24, 58:vetiti hymenaei,
Verg. A. 6, 623:vetitae terrae,
Ov. Tr. 1, 4, 21:factum vetitum,
Plin. Ep. 4, 9, 17:vetito ponto,
Sen. Herc. Oet. 1585.—Of the person:g.cum Graecos facerem Versiculos, vetuit me tali voce Quirinus, etc.,
Hor. S. 1, 10, 32:quos vetat igne Creon,
keeps off, Stat. Th. 12, 558.— Pass.:acta agimus: quod vetamur vetere proverbio,
Cic. Lael. 22, 85; cf.:vetustissimi mortalium nihil per metum vetabantur,
Tac. A. 3, 26:propter eandem causam facere debebimus, propter quam vetamur,
Quint. 4, 1, 65:quippe vetor fatis,
Verg. A. 1, 39:mathematici, genus hominum, quod in civitate nostrā et vetabitur semper et retinebitur,
Tac. H. 1, 22.—Absol.:II.lex omnis aut jubet aut vetat,
Quint. 7, 5, 5: optat supremo collocare Sisyphus In monte saxum;sed vetant leges Jovis,
Hor. Epod. 17, 69:res ipsa vetat,
Ov. M. 10, 354:a patria pelago vela vetante datis,
id. H. 13, 128; 13, 131.—In partic.: veto, I forbid it, I protest; the word with which the tribunes of the people declared their protest against any measure of the Senate or of the magistrates, Liv. 3, 13, 6; 6, 35, 9; Suet. Tib. 2 fin.:A.ut vim fieri vetarent,
Gell. 13, 12, 9.—Of the protest of the praetor against any unlawful measure, Cic. Caecin. 13, 36; Dig. 42, 1, 14. —And in the lang. of augury:vetat haruspex,
Ter. Phorm. 4, 4, 28:volucres,
Cic. Div. 2, 38, 80:si vetet auspicium,
Ov. F. 6, 764.—Hence, vĕtĭtum, i, n.That which is forbidden or prohibited, a forbidden or prohibited thing:B.nitimur in vetitum semper cupimusque negata,
Ov. Am. 3, 4, 17:sed jam de vetito quisque parabat opes,
id. F. 5, 282:venerem In vetitis numerant,
id. M. 10, 435:crebrescit occultis primum sermonibus, ut vetita solent,
Tac. A. 2, 39:agebat quaedam vetita legibus,
Amm. 28, 6, 3.—A prohibition, protest:jussa ac vetita populorum,
Cic. Leg. 2, 4, 9; 3, 3, 10:quae contra vetitum discordia?
Verg. A. 10, 9; Suet. Caes. 43. -
70 adversum
adversum ī, n the opposite direction: hic ventus adversum tenet Athenis proficiscentibus, N.: in adversum Romani subiere, directly to the hill, L.—Fig., opposed, contrary, hostile, adverse, unfavorable, unpropitious: fortuna: mentes mihi: bellum, a face-to-face quarrel, H.: adversā patrum voluntate, L.: res, misfortune, calamity, H.: casūs, N.: adversae rerum undae, a sea of troubles, H.: Mars, i. e. defeat, V.: annus frugibus, L.: valetudo, i. e. sickness, L.: adversā nocte, i. e. since the night was unfavorable, Cs.: qui timet his adversa, the opposite fortune, H: quīs omnia regna advorsa sint, odious, S.—As substt. 1.* * *Iopposite, against, in opposite direction; in opposition; (w/ire go to meet)IIfacing, opposite, against, towards; contrary to; face to face, in presence ofIIIdirection/point opposite/facing; uphill slope/direction; obstacle, trouble -
71 adversum
adversum ī, n misfortune, calamity, disaster: uti Advorsa eius per te tecta sient, T.: nihil adversi exspectare: si quando adversa vocarent, if misfortune should require, V.* * *Iopposite, against, in opposite direction; in opposition; (w/ire go to meet)IIfacing, opposite, against, towards; contrary to; face to face, in presence ofIIIdirection/point opposite/facing; uphill slope/direction; obstacle, trouble -
72 dēfēnsō
dēfēnsō āvī, ātus, āre, intens. [defendo], to defend diligently, protect: alios ab hostibus, S.: umeros, O.: sua, Ta.: dum defensamus (sc. armentum), O.: defensantes, the guards, Ta.* * *defensare, defensavi, defensatus V TRANSdefend/guard/protect against; act in defense against; ward off; avert constantly -
73 impingō (inp-)
impingō (inp-) pēgī, pāctus, ere [1 in+pango], to dash against, throw on, thrust at, fasten upon: alcui lapidem, Ph.: uncus impactus est fugitivo illi: agmina muris, V.: hostes in vallum, Ta.: clitellas ferus impingas, H.: cum caede magnā (hostem) in aciem inpegere, L.—Fig.: Dicam tibi inpingam grandem, will bring against you, T. —To force upon, press upon: huic calix mulsi impingendus est. -
74 incutiō
incutiō cussī, cussus, ere [in+quatio], to wield against, cause to strike: imber grandinem incu<*> tiens, Cu.: colaphum servo, box the ear, Iu.: Gallo scipione in caput incusso, L.—Fig., to strike into, inspire with, inflict, excite, produce: timor incutitur ex ipsorum periculis: terrorem rationis expertibus: tibi pudorem, make blush, H.: consuli foedum nuntium, bring bad news, L.: vim ventis, V.: animis formidinem, Cu.: negoti tibi quid, make trouble, H.* * *incutere, incussi, incussus Vstrike on or against; instill -
75 indicō
indicō āvī, ātus, āre [index], to point out, indicate, inform, show, declare, disclose, make known, reveal, betray: de coniuratione, S.: causam pestis, L.: indicatis deprehensisque internuntiis, Cs.: aliquid in volgus, make known: rem dominae: scutorum multitudo deprehendi posse indicabatur: ut libelli indicant: lacrimis dolorem, N.: hoc res ipsa indicat, T.: me tabula indicat Suspendisse, etc., H.: Id esse verum parva haec fabella indicat, Ph.—To betray, accuse, inform against: se: conscios delendae tyrannidis: me vobis.—To appraise, value, put a price on: ut sibi fundus indicaretur.* * *Iindicare, indicavi, indicatus Vpoint out, show, indicate, expose, betray, reveal; inform against, accuseIIindicere, indixi, indictus Vdeclare publicly; proclaim, announce; appoint; summon -
76 īn-ferō
īn-ferō intulī, inlātus (ill-), īnferre, to bring in, introduce, bring to, carry in: nihil pati vini inferri, be imported, Cs.: peregrinos pecunia mores Intulit, introduced, Iu.: pedem, make an entrance: huc pedem, H.: gressūs, V.: illum in equum, set upon, Cs.: Scipio lecticulā in aciem inlatus, L.: deos Latio, V.: rates arvis, V.: Ignem gentibus, H.: scalas ad moenia, set against, L.—To bring for burial, bury, inter: alienum.—To bring against, direct, wage, throw upon: hostibus inlatus, Ta.: se stupentibus Romanis, L.: an manu stipata Inferar? V.—Freq. in phrases, with signa, arma, bellum, gradum, or pedem, to make an attack: conversa signa in hostīs inferre, wheel about and attack, Cs.: trepidantibus inferunt signa Romani, L.: signa patriae urbi: signa inferri iubet, N.: arma in Italiam, invade, N.: pedem, advance, L.: bellum, make war upon: bellum inferre... inlatum defendere, invade... repel invasion, Cs.: bellum contra patriam: arma, begin hostilities, L.—With se, to betake oneself, repair, go into, enter, present oneself: se ipse inferebat: Talis se infert, marches, V.: hostem regi se, V.: mediam se matribus, V.: se in periculum capitis, expose oneself: se in mediam contionem, L.—Of fire, to throw upon, apply, set: aggeri ignem, Cs.: tectis et templis ignīs inferre conati sunt.—To offer, sacrifice, render: Anchisae honores, V.—In an account, to give in, enter: sumptum civibus: rationes falsas.—Fig., to bring forward, adduce, introduce, produce, make, excite, occasion, cause, inflict: iniuriam, Cs.: in re severā sermonem: mentionem, mention, L.: alius aliā causā inlatā, alleging various pretexts, Cs.: iniuriis in socios inferendis: periculum civibus: sibi dedecus, O.: mors inlata per scelus īsdem: pestilentiam agris, L.: impeditis volnera, wound, Cs.: aliis proditionis crimen.—To conclude, infer, draw an inference. -
77 īnflīgō
īnflīgō īxī, īctus, ere [1 in + * fligo; 1 FLAG-], to dash upon, strike against: rei p. securim: cratera viro, O.: puppis inflicta vadis. V.—Fig.: cum ex eo (verbo) in ipsum aliquid infligitur, is hurled at.—To inflict: mortiferam plagam: tibi turpitudinem.* * *infligere, inflixi, inflictus Vknock or dash (against); inflict, impose -
78 inlīdō (ill-)
inlīdō (ill-) sī, sus, ere [1 in+laedo], to dash against, push against: caestūs effracto in ossa cerebro, V.: ad volnus manūs: pila vadis inlisa, V.: repagula ossibus, O.: dentem fragili (corpori), H.— To crush: serpens inlisa morietur. -
79 inter-cēdō
inter-cēdō cessī, cessus, ere, to come between, intervene, be between: palus, quae intercedebat, Cs.: inter singulas legiones impedimentorum numerum intercedere, Cs.—To occur, happen, come to pass: neque ullam rem intercessisse me indignam, T.: saepe in bello parvis momentis magni casūs intercedunt, Cs.: inter bellorum curas intercessit res parva, L.: nullum dictum intercessit: huic continentia bella intercesserant, Cs.— Of time, to intervene, pass: ut spatium intercederet, dum, etc., an interval, Cs.: nox nulla intercessit.—In order or rank, to come between: etsi nemo intercedebat, etc.—Fig., of personal relations, to intervene, come between, be reciprocal: ira inter eas intercessit, T.: ut ei cum genere humano quasi civile ius intercederet: inter nos officia paria intercedunt: inter quos aemulatio intercedebat, N.: huic cum reliquis civitatibus bella intercesserant, Cs.—To interpose one's credit, become surety: promisit, intercessit, dedit: pro aliquo magnam pecuniam, guaranty.—To interpose, intercede, bring about as mediator: cum vestra auctoritas intercessisset, ut ego regem tuerer.—To oppose, withstand, protest against (esp. of the tribunes, against a decree of the senate): intercedit Antonius, Cs.: rogationi: ea auctoritas, cui scis intercessum esse: senatūs consulto, L.—To obstruct, hinder, interrupt: huic gaudio, T.: non quia intercedendum putem imaginibus, Ta. -
80 Lupercus
Lupercus ī, m [lupus + ARC-], protector against wolves, a title of the Lycean Pan; hence, a priest of the Lycean Pan, C., V., Iu.* * *protector against wolves (Pan); priest in Lycean fertility festival (15 Feb)
См. также в других словарях:
Against Me! as the Eternal Cowboy — Studio album by Against Me! … Wikipedia
Against All Odds (Take a Look at Me Now) — «Against All Odds (Take a Look at Me Now)» Sencillo de Phil Collins del álbum Against All Odds Formato CD single Género(s) Rock Duración 3:23 Discográfica … Wikipedia Español
Against All Odds (N-Dubz album) — Against All Odds Studio album by N Dubz Released 13 November 2009 (Ireland … Wikipedia
Against Me! — Tom Gabel d Against Me! à l Impérial de Québec, Québec en 2008 … Wikipédia en Français
Against All Will — Origin Los Angeles, California, United States Genres Alternative rock, hard rock Years active 2007–present Labels Subsonic Indu … Wikipedia
Against me — Against Me! Against me! Tom Gabel d Against Me! à l Impérial de Québec, Québec en 2008 … Wikipédia en Français
Against All Odds (Take a Look at Me Now) — «Against All Odds» Сингл Мэрайи Кэри при участии Westlife из альбома Rainbow и Coast to Coast Выпущен 18 сентября 2000 … Википедия
against the grain — {adv. phr.} 1. Across rather than with the direction of the fibers (as of wood or meat). * /He sandpapered the wood against the grain./ 2. So as to annoy or trouble, or to cause anger or dislike. Usually follows go . * /His coarse and rude ways… … Dictionary of American idioms
against the grain — {adv. phr.} 1. Across rather than with the direction of the fibers (as of wood or meat). * /He sandpapered the wood against the grain./ 2. So as to annoy or trouble, or to cause anger or dislike. Usually follows go . * /His coarse and rude ways… … Dictionary of American idioms
Against the Grain — may refer to:In broadcast media: * Against the Grain (TV series), 1993 NBC drama series with Ben Affleck * Against the Grain (radio program), an interview program on Pacifica Radio station KPFA, Berkeley, hosted by C.S. SoongIn music:* Against… … Wikipedia
Against — Студийный альбом Se … Википедия